Geyik Adam

‘Son diye bir şey yoktur. Hayat hep başlangıçtır. Her an yaratılırız’ der. Büyük üstat Astar Mokor. Çıraklığım bitti ve yeni bir dönem başladı. İçimde garip bir coşku var. Daha önce benzer bir duygu yaşamıştım. 5 yaşında yardımcı tekerleklerle bisiklet sürüyordum. Bir gün babam yardımcı tekerlekleri çıkardı. Bisiklete bindim ve sürmeye başladım. Sürebiliyordum! O an çok acayip bir coşku kapladı içimi. İşte benzer bir coşkuyu şimdi yaşıyorum. Üstat yardımcı tekerleri çıkardı. O zaman ki gibi ufak tefek düşmelerim oluyor ama dert değil. İçimde tanımlanamaz bir enerji var. Taşı sıkıp suyunu çıkarmak istiyorum. Dişimle kamyon çekmek istiyorum. Bana kiremit getirinnn. Red hot konserinde gibiyim, zıplamak istiyorum.
İlk olarak sigarayı bıraktım. Hemde hiç zorlanmadan, bu hayallerin ötesi. Çünkü içinde sigara olmayan hayal bile kuramıyordum. Şimdi içmiyorum ve en güzeli umurumda değil. Daha bir çok değişim oldu ama önce çıraklığımın finalindeki zorlu sınavı anlatmak istiyorum. Yazıyı okumaya devam et »

Dediğim gibi üstadın yanına gittim. Çok zorlu iki hafta geçirdim. Ve çıraklığım sona erdi. Bu zorlu iki haftayı daha sonra anlatacağım. Bir soraki aşamaya geçtim. Tabi ustalık mertebesi değil. Kalfayım yani yaşam insanıyım. Tabi bu değişim başta logo olmak üzere her şeye yansıdı. Şekilde gördüğünüz gibi küçük geyik yavrusu kabuğunu kırdı ve biraz daha büyüdü. Kabuğumu nasıl kırdığımı bir sonraki yazılarımda anlatacağım. Görüşmek üzere..

En son Barış’ın barında, ringin ortasınta beni maymun gibi dans ettirdiği için Astor Mokor’a çok kızmıştım.  Tam üç ay yanına gitmedim. Üstad’ın yokluğunda kendimi çok aciz hissettim, İçimdeki anlatma enerjisi birden söndü. Yazmıyor-çizmiyordum.  Ufak çaplı bir depresyon yaşadım. Üstad hiç bir tepki göstermedi. Döneceğimden nasıl bu kadar emin olabiliyor. Ya ben, ne bok yemeye geri dönüyorum anlamıyorum. Aradan 3 ay geçti her gün ayaklarım beni Astar Mokor’ a görürmek istiyordu. Her seferinde tuttum kendimi. Bir gün dayanamadım. Barış’ın barının önünden geçerken birden daldım içeriye.. Üstad’ı göremedim ama burslu çapkın Nuri oradaydı. İnsanlara şarap tavsiye ediyordu. Değişimi görünce gözlerime inanamadım. Size çizerek anlatmaya çalıştım.

Nuri’nin 3 ay önceki halini bilmesem hayatta inanmazdım gördüklerime… Sanki yıllardır popüler biriymiş gibi kızların ona olan ilgisine hiç aldırmıyor, Beckham gibi takılıyordu. Gittiği her masada ilgi odağı oluyordu. Nuri’nin bu halini görünce Üstad’ın yanına gidip, çıraklığıma devam etme kararı aldım. Bana yaptıkları için onu affettim. İçimde hiç kin kalmadı. Üstad’ın yanına gitme kararı almamla, anlatma enerjim yeniden oluşmaya başladı. Serüven devam edecek. Nuri’nin nasıl bu hale geldiğini sizin için sorup, anlatacağım. Tabi üstad şimdiki zamanda yaşadığı için ondan geçmişle ilgili bilgi almak oldukça zor olacak. Bu arada çıraklık serüvenimi kitap formatında yazmaya karaverdim. Çünkü bu şekilde Üstad’ın görkemini yansıtamıyorum. Blog formatı uzun yazılar için uygun değil, blogtan kısa özetini girip sanal kitaba yönlendirme yapacağım.

Serüven devam ediyor….

Yaşam koçu Astar Mokor, çıraklık eğitimini iki bölüme ayırıyorum. Buz dağının görünen kısmı ve görünmeyen kısmı. Buradan size anlattıklarım görünen kısım. Bir de bilinçaltına işlenen görünmeyen kısım var. Ben ikisinden de bi bok anlamıyorum. Yine de anlatmaya devam ediyorum, çünkü biliyorum ki bu anlaşılmaz noktalar ilerde bir yerde birleşip harika bir resim çıkaracak ortaya…

(Bir görev için sabah Astar Mokor’un yanına gittim.)

Miço-
Hocam, kampta beni boşu boşuna domuz yaptınız . Hiç gerek yoktu. Yaşam koçluğunun da etik kuralları varmış, hatta Hipokrat gibi bir yemini varmış. Araştırdım. Bu yeminde müşterilere o gözle bakılmayacağı ve ilişkiye girilmeyeceğine dair bi madde var. Bunu bana söyleseydiniz, o yemini etseydim asla bakmazdım Burçin’le Nurçin’e o şekilde…

Astar Mokor-
Vay vay vay. Çırak adam olmuş. Bu kafayla nasıl becerecektin?

Miço-
Eee.. Benimde bazı tekniklerim var. Mesela onları tuvalette hayal ederim. Hemde tam bokunu kurcalarken. Bir anda gözümdeki cazibelerini kaybederler. Hatta hayal ediyorum şu anda…

(İşe yaramadı sanki. Bu kız bokunu kurcalarken bile seksi. Şu bakışlara bakın. Yarım çizmelerindeki masumiyet. Off..)

Astar Mokor-
Evlat, yemin edecek seviyeye geldiğinde, yemine ihtiyacın kalmayacak, senin için sadece bir formalite olacak. Yasak hiçbir şeyi çözmez, aksine körükler. Sana böyle bir yasak getirseydim, o kızların cazibesi daha da artacaktı gözünde, sürekli bir mücadele içinde olacaktın. Bu bilinçaltında yeni tortular, yeni temizlik anlamına geliyor. Bunun yerine sana farkındalık aşısı yaptım. Yazıyı okumaya devam et »

Bir ve ikinci yazıları kısaca özetlemekte fayda var. Yaşam koçu Astar Mokor’un, sokakta yaşayan Nuri’ye burslu olarak yaşam koçluğu yapmasıyla başladı hikaye… Nuri’yi ikna etmek kolay olmadı. Üstat’ın biraz şov yapması gerekti.. Nuri’ye ne olmak istediğini sordu. Nuri çapkın olmak istedi. Üstat çapkınlık sanatını öğretmeye başladı. Fakat bu öğretilerin altındaki amaç, gizliden Nuri’nin kaymış hayatını rayına oturtmaktır. İlk olarak ödül kavramını öğretmeye başladı. Bunun için Nuri’ yi bir köpek eğitim çiftliğinde yatılı işe soktu. Yeni işine hemen adapte oldu. Köpek eğitmenleri köpekleriödüllendirirken Nuri hep izledi.Üstat’ ın ektiği merak tohumu filizlenmişti. Ödül kavramını anlatmanın zamanı geldiğini düşündü ve bir sabah erkenden Nuri’yi çiftlikten çıkardı. 3. Bölüm olan ‘Ödül Kavramı’ başlasın..

(Üstat, Nuri’yi alıp manzarası çok güzel olan, çok katlı bir otelin tepesine çıkardı. Balkonun kenarına, ayakları aşağıya sarkacak şekilde oturdu. Nuri’nin de yanına oturmasını istedi. Fakat Nuri korktu, biraz geriye oturdu ve hiç aşağıya bakmıyordu. Benzer bir manzara çizmeye çalıştım. Ama evinizi aramayın, evleri salladım. Zaten Galata kulesi hep masalcı bir dede gibi gelmiştir bana, yanındaki evlerde başına toplanan çocuklar.)

Astar Mokor-
Ne güzel bir şehir değil mi? Yazıyı okumaya devam et »

Her yıl başı yaklaştığında kendime sorduğum klasik soru; ‘Bu yıl, bana ne kazandırdı?’ İlk defa bu soruyu çok net cevaplıyorum. Büyük üstat Astar Mokor’u tanıdım ve hayatım değişti. Yazıyı okumaya devam et »

Büyük Üstat Astar Mokor ile kamp günü gelmişti.Burçin ile Nurçin’i kampa çıkaracaktık. Astar Mokor’la keşif için Balıkesir’e önceden gittik. Ciple bir tur yaptıktan sonra, kızları almak için Bandırma’ya yöneldik. Tabi bu sırada kayıt cihazını çalıştırdım. Macera başlasın…

Arabayla kızları almaya gidiyoruz. Bende bir yandan enteresan bir sohbet konusu açmaya çalışıyorum.

Miço-
Hocam bu kriz ne zaman biter?

Gerçekten çok sıra dışı bi konu oldu. Ama napayım aklıma geliyor

Astar Mokor-
2009 haziran ayında bitecek ama işverenlerin kriz edebiyatı yüzünden tam olarak bitişi eylülde hissedilecek. Bu sürekli konuşulan büyük buhran değil. Büyük buhrandan önceki son uyarı diyebiliriz. Var olduğu sanılan bir miktar paranın aslında bir illüzyon olduğu gerçeği ile yüzleştik. Büyük buhranda ise, bu illüzyon yaşamın tüm alanlarını kapsayacak. Ekonomik çöküntü, ahlaki çöküntü, kültürel çöküntü, v.b…

Miço-
Hocam hayal görmüyorsam geldik. İnmeyelim hocam, biraz daha bakalım.

Üstat, kızlara makyajsız ve rahat bir kıyafetle gelin demişti ve özellikle az eşya almalarını vurgulamıştı. Onları 6 bavul ve bu kılıkta görünce bi hayli şaşırdık. Yazıyı okumaya devam et »