‘Son diye bir şey yoktur. Hayat hep başlangıçtır. Her an yaratılırız’ der. Büyük üstat Astar Mokor. Çıraklığım bitti ve yeni bir dönem başladı. İçimde garip bir coşku var. Daha önce benzer bir duygu yaşamıştım. 5 yaşında yardımcı tekerleklerle bisiklet sürüyordum. Bir gün babam yardımcı tekerlekleri çıkardı. Bisiklete bindim ve sürmeye başladım. Sürebiliyordum! O an çok acayip bir coşku kapladı içimi. İşte benzer bir coşkuyu şimdi yaşıyorum. Üstat yardımcı tekerleri çıkardı. O zaman ki gibi ufak tefek düşmelerim oluyor ama dert değil. İçimde tanımlanamaz bir enerji var. Taşı sıkıp suyunu çıkarmak istiyorum. Dişimle kamyon çekmek istiyorum. Bana kiremit getirinnn. Red hot konserinde gibiyim, zıplamak istiyorum.
İlk olarak sigarayı bıraktım. Hemde hiç zorlanmadan, bu hayallerin ötesi. Çünkü içinde sigara olmayan hayal bile kuramıyordum. Şimdi içmiyorum ve en güzeli umurumda değil. Daha bir çok değişim oldu ama önce çıraklığımın finalindeki zorlu sınavı anlatmak istiyorum. Yazıyı okumaya devam et »
Son Yorumlar